Dani is thuis!!!!

Ja ja hij is dan eindelijk thuis. Na 3 weken en 5 dagen in het ziekenhuis te hebben gelegen mocht dani naar huis. Hij drinkt nu al zijn flesjes leeg en heeft dus geen sonde meer nodig.
Het was vrijdag wel even wennen zo'n klein mannetje in huis. Dani is een tevreden mensje, hij drinkt goed en is verder erg ontspannen en slaapt goed.
Ik ben al wezen wandelen met hem en ons hondje rocky, erg leuk. Ook is Dani al mee geweest naar de voetbal op zondag, ook dat ging super goed.
Verder niet veel te melden dan alleen maar dat het super goed gaat hier.

Groetjes allemaal,

Renate

Ons toppertje

Hoi allemaal,

Dani is ondertussen uit de couveuse en ligt nu in een wiegje (nog wel op de zelfde afdeling). Hij doet het erg goed, hij groeit goed (vandaag 2295 gram) en drinkt goed (vandaag zelfs voor het eerst een flesje leeg gedronken tot 3x toe).

Met mij gaat het ook goed. Ik krijg weer wat energie om wat te doen. Het blijft wel vermoeiend dat heen en weer rijden naar het ziekenhuis maar dat heb je over voor zo'n lief/klein mannetje. 'S avonds ben ik dan ook erg moe en lig op tijd op bed.

Met Johan gaat het ook goed. Hij moet helaas a.s. maandag weer werken en kan dus alleen nog 's avonds naar Dani.

Verder maak ik niet heel veel mee, dus heb ik niet veel te melden.

Kusjes Renate

PS: Hier een foto van ons ventje

En was er een.....?

Hoi allemaal het is alweer even geleden maar er is een hoop gebeurd.
De vorige keer dat ik wat had geschreven lag ik in het ziekenhuis met lichte rug weeen maar dat zetten niet door. Vrijdagmiddag 21 aug. mocht ik weer naar huis. Eenmaal weer thuis begonnen de weeen toch weer op te laaien. Zaterdag ochtend kwamen ze al om het kwartier maar dat was vol te houden. Rond 13.00 uur verloor ik wat bloed en toen had ik wel door dat het ging door zetten. Ik heb Johan toen op gebeld en die kwam gelijk naar huis (hij was even naar de heideweek rally). Hij heeft mijn tas gepakt me in de auto gezet en is naar het ziekenhuis gereden. Eenmaal op de verloskamer werd ik onderzocht en ja hoor ik had ontsluiting. Ze hebben het bandje wat ze bij 25 weken er om hadden geplaatst op de ok weggehaald.
En toen was het puffen maar, stukje bij beetje kwamen we verder maar het duurde uiteindelijk langer dan ze dachten.
Zondag ochtend 23 aug. 2009 om 01.32 uur is onze zoon, Dani Johannes geboren. Hij woog bij de geboorte 2150 gram en is 46 cm lang.
Hij is na heel even op mijn buik liggen en de navelstreng door knippen mee genomen door de kinderarts omdat hij in de couveuse moet liggen.
Hij doet het hardstikke goed heeft met niets ondersteuning nodig tot nu toe, het enige is dat hij zijn voeding krijgt via een sonde door de neus (hij moet nog leren drinken).
Een foto houden jullie nog te goed die komt er gauw aan.
Heel veel liefs,
Renate en Johan

ziekenhuis

Hoi allemaal,

We zijn weer een paar dagen verder en ben ondertussen wee opgenomen in het radboud ziekenhuis. Zondag had ik een onrustig gevoel in mijn buik en heb smiddags maar even gebeld en toen moest ik langs komen en mocht gelijk blijven. Maandag een redelijk rustige dag gehad wel enkele onderzoekjes gehad maar niets bijzonders. Dinsdag verliep wat anders. Had de hele dag last van rugweeen en had steken in mijn buik. Heb dan ook erg veel aan de ctg gelegen en ze hielden mij en de kleine goed in de gaten. Vandaag is het iets rustiger, tot nu dan en de dag is nog jong dus we zien wel hoe die verder verloopt. Nou als ik weer nieuws heb lezen jullie dat gauw.
Groetjes ons

Introductie stukje

Ik ben Renate en woon samen met Johan. Wij zijn dit jaar alweer 9 jaar samen en daarvan wonen wij 5 jaar van samen. Johan werkt bij een verhuisbedrijf en ik ben buschauffeur. We hebben alles leuk en simpel voor elkaar, we hebben een eigen huis en een auto en zijn erg gelukkig samen. Nu komt er binnenkort nog meer geluk bij want wij mogen een kindje verwachten. Ik ben nu 31 weken en 4 dagen zwanger en ben op 12 okt. uitgerekend.
Nou zijn de eerste 6 maanden lekker soepel en makkelijk verlopen en had helemaal geen klachten op bekkeninstabiliteit na. Plotseling met 25 weken zwangerschap vond mijn lichaam het tijd om te bevallen (beetje vroeg vindt je niet). Dus met spoed naar ziekenhuis en daar bleek dat ik al 3 cm onstluiting had, dat was dus niet goed. Ze hebben mij toen per ambulance naar nijmegen umc radboud gebracht en daar hebben ze alles op alles gezet om de weeen te remmen en dat is ze gelukt. De dag erna hebben ze d.m.v. een operatie de ontsluiting gesloten en heb sindsdien bedrust.
Ik wil iedereen bedanken voor de kaartjes en bezoekjes en kleinigheidjes die wij hebben gehad. We hebben heel veel steun gehad daaraan, we stonden er duidelijk niet alleen voor.
Op dit soort moeilijke momenten in het leven kom je er achter hoe belangrijk familie en vrienden zijn. BEDANKT ALLEMAAL!!!